W hinduskiej koncepcji Lila rzeczywistość jest snem Boga, a jej czas jest podzielony na cztery wielkie cykle kosmogonii. Ostatni z nich, zwany Kali Juga, jest najgłębszym etapem snu, w którym śniący niemal całkowicie zapomina o swojej boskiej naturze. Jest to jednak również moment poprzedzający przebudzenie i początek nowego cyklu.

​

Uśpione Słońca wprowadzają w świat, w którym słońce nie gaśnie bezpowrotnie – jak w teorii śmierci cieplnej wszechświata – lecz zapada w coraz głębszy sen. Trwa w stanie zawieszenia, ostatecznego zapomnienia, tuż przed przebudzeniem.

​

Istoty zamieszkujące ten świat uwikłane są w tajemnicze procesy przemiany: narodzin, dorastania, śmierci, żałoby i wzajemnego pożerania. Przy bliższym spojrzeniu ich rzeczywistość rozpada się na niezliczone warstwy i mniejsze światy, jakby każda forma życia skrywała własne uniwersum.

​

Ludzie, zwierzęta, bogowie, kosmici i hybrydy współistnieją tutaj ze sobą w rytm cichego buczenia ciemnej ziemi. Ślady ich obecności zapisane są w samej strukturze materii. Obrazy są próbą uchwycenia niestabilnego momentu równowagi, w którym ich istnienie staje się możliwe.

​

Wystawa jest zaproszeniem do przyjrzenia się temu światu z perspektywy szczególnego momentu w wielkim cyklu czasu.